Wachtwoord

  Jij bent meer dan ooit lach op mijn scherm kussen in de stoel pantoffels onder de trap kuil in het bed traan in mijn hart naam op mijn lippen A. van Ess

Zonsondergang

Zonsondergang De zon zakt weg,het duin moet blozen. Ik klim er op en kijk van boven. naar beneden op het strand. Twee mensen,klein als poppen lopen daar. Stoppen soms even,doen iets met elkaar. Kussen misschien? Ik kan het niet goed zien. Was jij maar hier,dan gingen...

Zelfs nu je zwijgt…..

Zelfs nu je zwijgt, hoor ik je nog Zelfs nu je zweeft, voel ik je nog Zelfs nu ik niets meer aan je vraag, antwoord je toch Zelfs nu het lijkt alsof je niet meer naar mij kijkt, zie je me nog Zelfs als ik huil, troost je me nog Zelfs nu je dood bent, ben je er nog...

TROOST

  Troost is niet een schouderklopje geven, maar met zwijgzame tederheid naderen tot de innerlijke plek waar iemands levensbron stroomt die misschien vertroebeld is. Het is iemand helpen op te roepen tot het besef van zijn eigen kracht die sterker is dan alles wat...

Weggaan

Weggaan maakt niet veel geluid niet meer dan herfstbladeren die opstuiven in de wind. De boom blijft verweesd achter nu zijn stem op het tuinpad ligt en geluid dempt haast onhoorbaar je voetstappen die zich verwijderen. Alleen wie achterblijft weet hoe afscheid klinkt...