Gedichten
Vind troost in een gedicht
Gedichten zijn een mooie manier om het verlies van een dierbare te verwerken. Op deze pagina delen we diverse gedichten over o.a. de dood, verlies, verdriet, rouw en gemis.
Je blijft iemand op wie wordt gewacht.
Niemand wacht want je bent er nog.
Herstellen van de rouw
is als ontwaken
uit een lange winterslaap,
de warmte van de zon voelen,
de wind in de bomen horen ruisen,
het zachte gegons van de bijen horen,
de vogels horen zingen,
de geur van de bloemen ruiken,
het zout van mijn tranen voelen,
mijn zintuigen laten strelen door
de schoonheid van de natuur
de stilte ervaren binnen in mij
als een haven van pijn.
Dianne McKissock
(uit Vingerafdruk van verdriet) Manu Keirse
Loslaten wat je lief en dierbaar is,
Loslaten naar wie je hart uitging,
je doet het niet ineens.
Het is als het gaan van een lange, lange weg.
Een weg geplaveid met herinneringen,
met beelden van weleer en met emoties,
diep en scherp.
Al gaande ga je stap voor stap zien, hoe het was, echt was.
Je leert zien voorbij de buitenkant,
je ziet het verborgen patroon, het hoe, waarom.
Je ziet wat de ander toen bewoog,
je ziet, wat je toen, in het verleden niet kon zien,
omdat je er nog middenin stond,
deel was van het geheel.
Maar nu bij elke stap de afstand groeit,
nu ga je zien, begrijpen, aanvaarden.
Zo groeit het inzicht in wat was.
En pas wanneer je alles hebt gezien,
doorvoeld, wanneer je hebt begrepen
hoe het was, echt was
wanneer de tranen zijn gegaan, pas dan
eindelijk dan,
kun je de deur van het verleden sluiten
en ben je vrij en open voor
wat al zolang naar je toe wil komen:
Een nieuwe toekomst.
Hans Stolp
Voorbij het zicht blijf ik dichtbij
Mijn levend lijf heeft mij verlaten
Toch ben ik er als je mij roept
Noem mijn naam en neem mij mee
Gedragen ga ik nooit verloren
Proost op mij in goed gezelschap
Later als dichtbij weer mag
En mis je troost van warme armen
In herinnering hou ik je vast
Ik toast op jou, de achterblijver
Dat je mijn eind gaat zien als nieuw begin
Strek je hand uit en voel de mijne
Voorbij het zicht blijf ik dichtbij.
je hoort niets nieuws
de stilte wacht geduldig af
Vouw de krant dicht. Hij was oud voordat hij werd gedrukt
Zoek niet, deel niet, duim niet totdat je vierkant ziet
Zet eindelijk het scherm op zwart.
Ik ben net zo bang als jij, net zo bezorgd
voor iedereen die ik niet missen kan
Ik had ook gespaard voor andere dingen:
verre reizen, eerste hulp bij een gebroken hart,
een auto die wat vaker start.
Maar: in Wuhan hoor je vogels zingen
Boven China was de lucht nog nooit zo blauw
In Venetië zien ze vissen in het helderst water sinds tijden
De kunst van het leven was altijd dezelfde:
ongevraagd komen, ongewild gaan,
intussen doen wat je het liefste doet,
vrede sluiten met je lot.
Sluit de voordeur
Zet de tuindeur open, voel de zon op je gezicht
Denk voor je uit wat niemand hardop durft te zeggen:
wij zijn een virus dat een virus heeft gekregen.
Ingmar Heytze , voorgedragen bij Radio EenVandaag
De vechters eisen de straat op
De kiezers eisen klare taal
maar er zijn geen woorden voor
er bestaat geen nieuw moraal
we hebben nog geen verhaal
wat zou je doen met de ruimte die je opeist
die minder dan anderhalve meter
je oma opzoeken
je buurman aanhoesten
het vliegtuig nemen naar een of ander toeristisch oord?
en is dat dan vrijheid
wat is vrijheid eigenlijk
voor een woord?
Is het terug naar voorheen,
maar voorheen is voorbij;
we deinen stuurloos
op de rand van een nieuw getij
niet eisen, maar vragen
meebewegen
luisteren
naar wat de zee van ons wil
nieuwe einders ontdekken
misschien is dat vrijheid
misschien
maakt dat het verschil.