wind je niet op
maak je niet druk,
maar leer er mee omgaan,
dat het licht donker wordt,
dat het volle leeg wordt,
dat de lach verandert in een traan
en dat blijheid versomberen zal,
want in versombering
woont alweer het blije,
in de traan verbergt zich de lach,
in het rumoer kondig zich de stilte al aan
en in de leegte schuilt alweer het volle,
zoals ook uit het donker
het licht tevoorschijn treedt.

Toon Hermans

Vorm van verdriet
niet in brons gegoten
niet met klei geboetseerd
huilen kan ze niet

vertrokken zijn haar tranen
ogen gesloten, pijn
verlamd door het alleen zijn
gevoelens als smeltende oceanen

laat de rups ontpoppen
de vlinder ontstaan
het medelijden stoppen

geef troost en moed
wil op de deur van de toekomst kloppen
waar mogelijk nieuw leven broedt

Ton Houtman

Ik heb de prins op het witte paard gevonden zei je
en je ademde pure bloesem uit
het was of je ogen mooier werden,
alsof je lichaam samenviel met de diepte van je ziel
en er ontbrak niets
in wie jij was en bleef
in wat jij deed
in wat je ons liet zien

verdriet en geluk komen binnen zonder kloppen zei je
en je ademde pure bloesem uit
het was of je ogen anders werden
dieper intenser dan het leven dat je geven kon,
en er ontbrak niets
in wie jij was en bleef
in wat je deed
in wat je ons liet zien

misschien
prinses op het witte paard
raak jij nu het sterrenstof aan
kleur jij je hemel blauw
in een Wonderland

wij ademen bloedende rozen uit
wij ademen bloeiende rode rozen uit
we blijven spreken over jou

Hanneke Leroux

uit: Troostgedichten,
jubileumuitgave
Boek en Troost 2019