Op weg met rouwende ouders.

Op weg met rouwende ouders heeft het over troost en helen van wonden, over uitspreken van verdriet in plaats van het te ontlopen, over antwoorden op fundamentele vragen als: waarom moeten mensen lijden? en hoe zit het met Gods ogenschijnlijke onverschilligheid? Een bijzonder boek voor rouwende ouders en hun naasten. Om orde te scheppen in verwarde en onherkenbare gevoelens, om richtingaanwijzers te vinden ook voor momenten waar oeverloos verdriet dreigt te ontsporen.

Flaptekst

Een kind sterft… Jong of oud plots of lang voorzien. Elke dag erna is nooit meer als ervoor.

Guido de Pauw ontrafelt behoedzaam en vol schroom de opeens volgende lagen van verdriet en rouw: eerst is er de schok, dan het ongeloof – het kan niet waar zijn! – waarop vaak woede volgt… En na de lange donkere tunnel daagt misschien dan toch het licht: een nieuw hervonden evenwicht, de grauwheid van de rouw maakt plaats voor een leven met perspectief.

Een kind sterft. Op weg met rouwende ouders heeft het over troost en helen van wonden, over uitspreken van verdriet in plaats van het te ontlopen, over antwoorden op fundamentele vragen als: waarom moeten mensen lijden? En hoe zit het met Gods ogenschijnlijke onverschilligheid?

Een bijzonder boek voor rouwende ouders en hun naasten. Om orde te scheppen in verwarde en onherkenbare gevoelens, om richtingaanwijzers te vinden ook voor momenten waar oeverloos verdriet dreigt te ontsporen.